ANTIOCHUS IV


ANTIOCHUS IV
ANTIOCHUS IV.
Epiphanes, h. e. Illustris sive Nobilis, post Seleucum fratrem, VIII. Syriae Rex, regnavit ann. 12. Hic Hierosolymam destruxit, et muta mala Iudaeis intulit, crudelissimus omnium tyrannorum, ideoque Epimanes, h. e. Insanus, aut Furibundus a Polybio in Fragm. e l. 26. vocatur. Oniam Sacerdotiô Summô pepulit, Ptolemaeum Philometorem frustra oppugnavit, a Romanis prohibitus. Hierosolymâ captâ, templum profanavit, in Iudaeos supra modum saeviens; quibus tamen Matthatias, cum filiis, aliquid solatii attulit. Post haec, templum Persepolit. spoliaturus inde pulsus est, et auditô, quid interea in Iudaea actum, furore insanus eo properavit, sed divinitus horribili morbô affectus, obiit A. M. 3891. regni 11. Vide l. 1. et. 2. Maccab. Ioseph. Iud. Antiq. l. 12. Polyb. Appian. Hunc Polybius loc. cit. scribit immensos pecumiarum thesauros in commessationibus et symposiis prodegisse, solitumque esse ludibundum, interdum et ebrium, grandiusculos nummorum saccos in viis publicis abicere, ac subinde dictitare, Isthaec accipiant ii, quos sors, fortunave huci commodo iampridem destinavit; nonnumquam etiam rosis coronatum, aureâque indutum chlamyde vagari solitum dicit, lapides sinu gestantem, quibus obvios quosque impeteret. Publicis quinetiam balneis cum populo promiscue lavari solebat, pretiosissimisque unguentis inungi; unde cum quidam aliquando e populo ei dixisset, Beatus es ô Rex, qui adeo bene oles. Ast ego, inquit, hâc tibi in re continuo satisfaciam, et perquam saturum reddam; quô dictô bicongium vas pretiosissimi unguenti plenum super illius caput infundi iussit. Ex quo vehemens adeo odoris fragrantia exorta est, ut plerosque a foiro ipso, et longinquis etiam urbis partibus excitatos, ad eum locum contraxerit, ut impellentium sese studiô hinc inde et crassi unguenti lubricitate, et plurimi balneatorum humi caderent, et Rex ipse profusissimô pene enectus cachinnô pronus corruerit. Hunc aliquando ferunt in certaminibus, quae Antiochiae celebravit, omnes qui aderant Graecos invitâsse, pretionsissimisque unguentis ex aureis guttis perunctos omnes conviviô suscepisse: in quo ipse invicem discubuisse, ac discumbentibus ministrâsse fertur, cum mimis etiam ac histrionibus licenter adeo, et impudenter saltâsse, ut omnes convivas, prae pudore, oculos a se avertere cogeret. Is est Antiochus, qui Romae aliquando pro obside fuerat, et inde ad regni apicem evectus, ad has insaniae notas regali licentiâ sine respectu turpiter declinavit. Haec Polybius. Typus Antichristi a Patribus habitus est, in Daniel. c. 11. Vide Augustin. de Civ. Dei l. 17. c. 8. Suidam, in Α᾿ντίοχος.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Look at other dictionaries:

  • ANTIOCHUS° — ANTIOCHUS°, name of 13 Seleucid monarchs who ruled Syria for the greater part of two and a half centuries. They include: (1) ANTIOCHUS I SOTER (b. 324 B.C.E.), son of Seleucus I Nicator, ruled from 281 to 261. Although unsuccessful in his attempt …   Encyclopedia of Judaism

  • Antiochus — is the name of thirteen kings of the Seleucid Empire:*Antiochus I Soter *Antiochus II Theos *Antiochus III the Great *Antiochus IV Epiphanes *Antiochus V Eupator *Antiochus VI Dionysus *Antiochus VII Sidetes *Antiochus VIII Grypus *Antiochus IX… …   Wikipedia

  • Antiochus — Antiochus1 [an tī′ə kəs] n. name of thirteen kings of the Seleucid dynasty of Syria Antiochus2 [an tī′ə kəs] 1. Antiochus III 242 187 B.C.; Syrian king (223 187): called Antiochus the Great 2. Antiochus IV died 163? B.C.; Syrian king (175? 163?) …   Universalium

  • Antiochus — Antiochus1 [an tī′ə kəs] n. name of thirteen kings of the Seleucid dynasty of Syria Antiochus2 [an tī′ə kəs] 1. Antiochus III 242 187 B.C.; Syrian king (223 187): called Antiochus the Great 2. Antiochus IV died 163? B.C.; Syrian king (175? 163?) …   English World dictionary

  • Antiochus V — Eupator (ca. 173 BC 162 BC), was a ruler of the Greek Seleucid Empire who reigned 164 162 BC. He was only nine when he succeeded to the kingship, following the death in Persia of his father Antiochus IV Epiphanes. Regent for the boy was the… …   Wikipedia

  • Antiochus — Antiochus, der Name von 12 oder 13 syrisch griechischen Königen; unter ihnen: Antiochus I. 282–262 vor Chr., Soter (Retter) wegen eines Sieges über die Galater genannt. A. II., Theos (Gott), 262–246 vor Chr., kriegte ohne Vortheil mit Aegypten; A …   Herders Conversations-Lexikon

  • Antiochus — Antiŏchus, mehrere syr. Könige aus dem Geschlecht der Seleukiden. A. I., Sohn des Seleucus Nikator, 281 261 v. Chr., mit dem Beinamen Soter (Retter) wegen seines Sieges über die Gallier in Kleinasien. – Sein Sohn A. II., 261 247 v. Chr., Theos… …   Kleines Konversations-Lexikon

  • Antiochus IV — (Antiochus Epiphanes) died 164? B.C., king of Syria 175 164?. * * * …   Universalium

  • Antiochus — of Ascalon …   Philosophy dictionary

  • ANTIOCHUS I — ANTIOCHUS I. Soter, Seleuci fil. eiusque nominis primus. Syriae, et Asiae Rex, regnavit, ann. 19. Stratonicen novercam, Erasistrati Medici suasu, Patre consentiente, duxit. Euseb. in Chron. Val. Max. l. 5. c. 7. ex. 4. Iustin. l. 36. et 38. Polyb …   Hofmann J. Lexicon universale